มีคนเคยพูดว่า...

การดูแลความรักของคนสองคน

ก็เหมือนกับการดูแลรักษาต้นไม้สักต้นหนึ่ง

เมื่อเราหย่อนเมล็ดพันธุ์ลงดิน

ก็เปรียบเสมือนการเริ่มต้นความสัมพันธ์ระหว่างคนสองคน

เพื่อรอวันที่เมล็ดพันธุ์จะค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นต้นกล้า

ช่วงนี้คือเวลาที่น่าตื่นเต้นที่สุด

เพราะว่าเป็ฯเวลาที่เราจะคอยดูแลรักษามันอย่างดี

เพื่อให้เติบใหญ่เป็นต้นไม้ที่แข็งแรง

การดูแลรักษาก็ต้องให้มันพอดี

ไม่ใส่ปุ๋ยน้อยไป หรือรดน้ำมากเกินไป

ก็เช่นเดียวกับความรัก

ที่ต้องไม่มีคำว่ามากไปหรือน้อยไป

ทุกอย่างต้องขึ้นตรงกับคำว่าพอดี

เพราะถ้ามากไปมันก้อล้น...จนอาจจะรับกันไม่ได้

แต่ถ้าน้อยไปมันก็ขาด...จนอาจจะตั้งตัวไม่ทัน

ถ้ามันเดินทางมาถึงช่วงระยะเวลาหนึ่งแล้ว

ความตื่นเต้นเหมือนตอนที่พึ่งคบกันก็จะหายไป

ช่วงเวลาที่ต้นกล้าเริ่มเหี่ยวเฉา

อาจจะเป็นเพราะเราใส่ปุ๋ยมากไป

หรือไม่ก็อาจจะรดน้ำมากไปก็เป็นได้

จากนั้นก็จะรู้สึกเบื่อหน่ายกับการดูแลรักษา

ก็จะปล่อยปละละเลยกันไป

ปล่อยให้ต้นกล้า...

ต้องเผชิญกับแดด ลม ฝน ตามลำพังโดยไม่ใส่ใจ

ความรักก็เหมือนกัน

หากเราปล่อยให้เหี่ยวเฉาเหมือนกับต้นกล้า

เกิดความรู้สึกเบื่อหน่ายกับการที่จะต้องมาทำความเข้าใจ

อาจจะต้องมานั่งเสียดายเวลาที่ต้องเสียไปโดยเปล่าประโยชน์

หากเรากลับมาคิดสักนิดว่า

หากเราใส่ปุ๋ยให้พอดี รดน้ำในปริมาณที่พอเหมาะ

และการดูแลเอาใจใส่มันอย่างต่อเนื่อง

ต้นกล้าก็จะกลับมาเขียวชอุ่มอีกครั้ง

จากนั้นก็จะเติบโตเป็นต้นไม้ใหญ่ที่แข็งแรง

ความรักก็เช่นเดียวกัน

หากคนสองคนหันมาเอาใจใส่ดูแลกันสักนิด

ความสัมพันธ์ก็จะไม่จบลงด้วยการจากลา

แต่จะเปลี่ยนเป็นความรักที่หนักแน่นและมั่นคง

เฉกเช่นต้นไม้ใหญ่ตรงกลางใจของคนสองคน

นอกใจใครสักคน